Miki Prelević, kuharsko iskustvo od Sarajeva do Svetog Stefana

Kuharsko je zanatsko zanimanje koje se uči u srednjim ili višim školama. Više škole nisu toliko prisutne u našem regionu, kao što su u Francuskoj, Engleskoj i SAD, gdje su neke od njih jako popularne i prestižne. Međutim, neki kuhari nisu završili ni jednu od ovih obrazovnih ustanova, ali se svrstavaju u rang vrhunskih, budući da su svojim talentom i marljivim radom po restoranima uz pomoć odličnih šefova malo-pomalo stasavali u odlične majstore kuhinje, a kasnije i sami postajali šefovi. Svijet zanata će u narednom periodu pisati o mnogim ljudima koji su svojim kuharskim talentom postali uspješni u radu.

Poenta mojih tekstova nije samo vrhunska kuhinja, luksuz i kreativnost, nego i obični čovjek, kuhar, koji opstaje u svom ambijentu. Prvi tekst Svijeta zanata o  kuharstvu predstavio je kuhare hotela Termag na Jahorini, drugi je govorio o maloj, tradicionalnoj kafani „Boem“ i njenom vlasniku Roku takođe na Jahorini, a ovaj treći tekst posvećujem mom drugaru iz Osnovne škole „Hasan Kikić“ i naselja Ciglane u Sarajevu, Mikiju Preleviću, rođenom Sarajliji i Crnogorcu, koji 28 godina živi u Crnoj Gori. Miki je trenutno šef u podgoričkom restoranu „100 Manira“. Njegova kuharska priča počinje ovako.

 

„Sa 19 godina sam počeo da radim u restoranu La Scala, koji se nalazio u naselju Ciglane u Sarajevu. Tamo sama savladao prve korake u pravljenju, prije svega, pice, ali i ostalih jela. Poslije nekog vremena počeo sam da radim i u resteranu Rebeca“ – prisjeća se Miki.

Svjetski sladokusci – Kirk Daglas, Ketrin Zita Džons, Pepe Gvardiola

Zahvaljujući prvim iskustvima koje je stekao u Sarajevu uspjeva da u teškim vremenima u Crnoj Gori nađe posao kao kuhar i tako obezbjedi neku vrstu egzistencije. Malo pomalo, uz veliki trud i rad po restoranima u Podgorici, Miki usavršava svoje kuharske vještine. Od kuhara Đanpaula Kozime iz Venecije Miki je naučio mnoge kuharske tehnike, recepte i cake koje su mu kasnije pomogle da postane šef u vrhunskim restoranima u Podgorici, na Svetom Stefanu…

„Sve volim da pravim, a iskreno,  volim i da jedem ono što napravim. U zadnjih 15 godina sam se najviše posvetio italijanskoj kuhinji i ribljim specijalitetima. Jako je važno imati dobru i kvalitetnu namirnicu, ali je itekako bitno i koliko vremenski i na kojoj temperaturi je pečemo ili kuhamo. Dužina kuhanja je često presudna u kvalitetu onoga što pripremam. U Podgorici sam bio šef u restoranima  Maša,  Ahh Riba, San Remo…, a sad sam šef u 100 Manira gdje imam mladu  pomoćnicu Gocu, koju ja sad podučavam. MIki Prelevič i Goca Radio sam i radim kao šef u restoranima Galija i Vila Balkan na Svetom Stefanu,  gdje sam spremao moje specijalitete Kirk Daglasu i Ketrin Ziti Džons.

83984842_1450376198463317_8947001401142149120_n

Takođe sam bio šef u restoranu Hotela Forca Mare u Kotoru. U taj hotel su dolazile mnoge poznate ličnosti, a jedna od njih je bio nekadašnji fudbaler i sadašnji trener Pepe Gvardiola, Bjons.“

Naporan rad, talenat, ljubav i pomalo splet okolnosti su Mikiju Preleviću omogućili da radi i da zarađuje od onoga što voli. Zadovoljan je, iako misli da mnogi ljudi još uvijek ne znaju cijeniti kuhare i njihove specijalitete. Ne znaju kakav se trud i kreativnost mora uložiti da bi gost ipred sebe imao kvalitetan obrok kojim će biti zadovoljan.

Auror teksta: Darko Udovičić

(prenošenje sadržaja je dozvoljeno uz obavezno navođenje izvora i autora)